16-09-2009
Jeśli pragniemy wprowadzić rywalizację wśród uczniów o oceny z danego przedmiotu, musimy liczyć się z pewnymi zagrożeniami jakie czekają nas kiedy taka rywalizacja nabiera zupełnie nieprzewidzianego kierunku.
Doskonale wiemy, że rywalizacja może być motywująca i potrafi popchnąć do pracy zarówno nad sobą, jak i nad danym przedmiotem. Problem zaczyna się tworzyć wówczas kiedy rywalizacja pomiędzy kolegami w szkole zaczyna ulegać degradacji na rzecz zazdrości i nienawiści. Czy można to kontrolować? Szkoła i rodzice powinni przede wszystkim oceniać dziecko wg tzw. „kryteriów szkolnych”. Bardzo często bowiem zdarza się, że pytamy dziecko jak wypadło na tle całej klasy. To nakłania go do porównywania siebie z innymi osobami w klasie. Nie bierze się pod uwagę tego że ocena jaką uzyskało dziecko jest wynikiem jego ciężkiej pracy, jaką musiało włożyć w proces kształcenia aby ten wynik osiągnąć. Porównywanie dziecka słabszego z dzieckiem zdolniejszym rodzi w tym pierwszym sporo frustracji i może doprowadzić do tych negatywnych skutków rywalizacji szkolnej.
Rywalizacja jak najbardziej pobudza uczniów do lepszej i bardziej intensywnej pracy, ale wraz z nią powinno wprowadzać się pewne zasady współpracy oraz promować najważniejsze wartości, które wynikają ze zdrowej rywalizacji.
Nie przestawajmy za pomocą rywalizacji zachęcać dzieci do wysiłku i intensywniejszej pracy, ale jednocześnie starajmy się równo określać kryteria dla poszczególnych osób, których wkład w rywalizację zupełnie odbiega od oceny szkolnej.
Rywalizacja jest bowiem często mylona ze współczesną gonitwą za profitami zwanym ”wyścigiem szczurów”, które powoduje że osiągnięcia uzyskiwane przez najlepszych odbywają się często kosztem tych najbardziej pracowitych.
Tagi:
klasa,
motywacja,
rywalizacja,
szkoła
Powiązane wpisy
14-09-2009
Wyzwania cywilizacyjne związane ze zjawiskiem postępującej globalizacji gospodarki, powstawaniem coraz to bardziej rozwiniętego społeczeństwa informatycznego powodują stale zmieniające się potrzeby rynków pracy. Takie intensywne zmiany wymuszają na nauczycielach potrzebę odpowiedniego przygotowania uczniów do wyboru najlepszego dla nich kierunku kształcenia i zawodu.
Narzędziem systemu edukacji, obejmującym udzielanie uczniom profesjonalnej pomocy, dzięki której zwiększa się trafność wyboru odpowiedniego kierunku edukacyjnego i zawodowego oraz efektywnego nabywania przez uczniów umiejętności i wiedzy niezbędnej do wejścia na rynek pracy, powinno być doradztwo i poradnictwo zawodowe, które rozumiane jest jako łącznik pomiędzy szkołą i jej otoczeniem gospodarczym działającym na rynku pracy. Szkolny doradca powinien współpracować z instytucjami wspierającymi wewnątrzszkolny system doradztwa zawodowego.
Znalezienie sprzymierzeńców w lokalnym środowisku jest niezbędne doradcy zawodowemu, który może korzystać z ich doświadczenia i wsparcia. Do takich lokalnych instytucji zaliczyć można: urzędy pracy, Centra Informacji i Planowania Kariery Zawodowej przy wojewódzkich urzędach pracy, Ochotnicze Hufce Pracy, Akademickie Biura Karier, Stowarzyszenia Doradców szkolnych i Zawodowych RP oraz Fundacja edukacyjna „Perspektywy”.
Szczególnie ważne są spotkania z doradcami zawodowymi, oraz te organizowane przez biura karier. Ważna jest również silna i stała współpraca z uczelniami wyższymi, które ukierunkowują dalsza drogę kształcenia poprzez prezentacje poszczególnych uczeni w czasie targów edukacyjnych.
Tagi:
doradca,
profilowanie,
rynek pracy,
szkolny doradca,
uczeń,
zawód
Powiązane wpisy
31-08-2009
Nowa reforma oświatowa wymusiła rozdzielenie różnych rodzajów szkół od siebie. Zastanówmy się jednak jakie korzyści zyskujemy otwierając liceum przy gimnazjum?
Okazuje się, że:
· Sprzyja temu spójna nowa podstawa programowa.
· Oba typy szkół dają nauczycielom szerszą wiedze pedagogiczną.
· W sposób naturalny następuje wymiana informacji o treściach kształcenia wymaganych od ucznia na koniec każdego cyklu kształcenia.
· Wysokie prawdopodobieństwo że zdiagnozowane na etapie gimnazjum uzdolnienia i predyspozycje uczniów będzie można zaplanowanie rozwijać na późniejszych etapach nauczania.
· Wydłużony czas budowania więzi emocjonalnej uczniów ze szkołą aż do 6 lat.
· W takim zespole szkół łatwiej wdrożyć zasadę wzajemnego zaufania uczniów do nauczycieli.
Do takich rozwiązań zachęca z pewnością nowa podstawa programowa, w której między innymi do gimnazjum należy wprowadzić przedmioty dotychczas nauczane tylko w szkołach ponadgimnazjalnych, takie jak: przysposobienie obronne czy drugi dodatkowy język obcy. Jakości zmiany może posłużyć zatem wzajemna wymiana części kadry. Ostateczne decyzje o takim łączeniu szkół mają podejmować władze lokalne mające na celu interesy lokalnej społeczności. W dużej mierze na wdrożenie takiego rozwiązanie będzie miało wpływ wiele czynników: możliwości lokalowe, atrakcyjność oferty danej szkoły oraz to, jak dana kadra jest wysoko ceniona przez lokalną społeczność. Takie zmiany mają mieć wartość edukacyjną i podnosić poziom oferty edukacyjnej na danym terenie.
Jednak współpraca obu szkół nie musi odbywać się tylko w jednym budynku. Obie placówki mają możliwość doskonałej współpracy jako odrębne szkoły. Należy wziąć pod uwagę również taki schemat, że nie wszyscy uczniowie wybiorą dalsze kształcenie na poziomie licealnym. Niektórzy podejmą decyzję dotyczącą kontynuacji nauczania na poziomie zawodowym bądź też inne liceum które z jakiś powodów może być dla nich bardziej korzystne czy atrakcyjniejsze. Niemniej warto myśleć o oferowaniu dłuższego kształcenia w szkole.
Tagi:
gimnazjum,
liceum,
szkoła zawodowa,
technikum,
zawodówka
Powiązane wpisy
30-08-2009
Historia i społeczeństwo oraz przyroda to do tej pory blok programowy prowadzony tylko w szkołach podstawowych. Przed zmianami programu na wyższych poziomach z tego zakresu była realizowana w innych przedmiotach. Lekcje biologii, chemii, fizyki czy wiedzy o społeczeństwie koncentrowały się wokoło specyfiki z danej dziedziny wiedzy. Uczeń zyskiwał dzięki nim odpowiedni, ogromny zasób informacji za to często tracił obraz całości.
Nowa podstawa programowa dla gimnazjów i liceów zawiera szczegółowy przegląd dziedzin naukowych, których treści zostały podporządkowane konkretnym przedmiotom. Uczeń w ostateczności decyduje, które przedmioty będzie realizował w rozszerzonej wersji programowej z myślą o egzaminach końcowych gimnazjalnym lub maturalnym. Osoba wybierająca naukę na poziomie rozszerzonym z dziedzin humanistycznych powinna pogłębić swoją wiedzę przyrodniczą w ramach przedmiotu „przyroda”; osoba wybierająca rozszerzony program z nauk przyrodniczych powinna pogłębiać swoją wiedze z historii, wiedzy o społeczeństwie i kulturze w ramach przedmiotu „historia i społeczeństwo”. Taki powrót do jednolicie postrzeganych nauk przyrodniczych czy społecznych ma na celu pomoc młodzieży kończącej edukację szkolną w świadomym i całościowym odbieraniu otaczającej ich rzeczywistości oraz prawidłowemu interpretowaniu zjawisk przyrodniczych i społecznych. To stanowi podstawę do budowania świadomego społeczeństwa XXI wieku.
Nowa podstawa programowa zawiera tabele zawierające najistotniejsze z punktu wiedzenia współczesności zagadnienia z dziedziny nauk przyrodniczych i szeroko ujętych nauk społecznych. Najważniejsze jest, aby nauczyciel dokonał najlepszego wyboru problemów realizowanych w danej klasie. Ta realizacja powinna być zgodna z pasją nauczyciela oraz zapotrzebowaniem uczniów. Zajęcia powinny mieć charakter interdyscyplinarny, wymagający dobrej współpracy nauczycieli reprezentujących poszczególne dziedziny nauki.
Tagi:
biologia,
chemia,
fizyka,
gimnazjum,
historia,
liceum,
podstawówka,
przyroda,
społeczeństwo,
wiedza o społeczeństwie,
WOS
Powiązane wpisy
29-08-2009
Niezwykle ważnym elementem, bez którego trudno wyobrazić sobie efektywne nauczanie języka obcego w szkole, jest dobranie uczniów w grupy o zbliżonym poziomie wiedzy.
Podstawowym narzędziem sprawdzającym może być odpowiednio przygotowany test wstępnego pomiaru tej wiedzy. Taki sprawdzian powinien być przeprowadzony w pierwszych dniach września, na pierwszych lekcjach języka obcego. Test taki powinien zawierać w swoim skaldzie zarówno podstawową wiedzę, jak i bardziej zróżnicowane zadania aż po taki poziom pytań, który wymagałby od ucznia dużej wiedzy z zakresu gramatyki języka obcego.
Ważne jest, aby sprawdzian w swojej konstrukcji zawierał pytania i zadania sprawdzające wiedzę z zakresu różnych umiejętności: znajomość słownictwa, umiejętności gramatyczne czy umiejętność tłumaczenia określonego tekstu.
Pamiętać należy, że taki test powinien nie być poddany ocenie, ale należy zwrócić uwagę uczniom, aby rzetelnie przyłożyli się do jego wykonania. Konstruowanie grup wśród uczniów powinno być elastyczne i uwzględniać korekty w pierwszych tygodniach nauki. Nauczyciel tworzący grupy może w trakcie nauki dokonywać zmian. Podobnego typu testy warto wykonywać pod koniec roku szkolnego. Odpowiednio skonstruowanym testem możemy objąć zarówno jeden rocznik, jak i całość uczniów danej szkoły uczących się wybranego języka obcego. Taki test pozwala ocenić i wyłapać spośród grupy uczniów tych, którym nauka idzie szybciej niż pozostałym i przesunąć ich do grup bardziej zaawansowanych i analogicznie w przypadku uczniów słabszych do poziomu niżej. Potrzebny jest również stały monitoring przygotowania uczniów do egzaminów końcowych z języka obcego. Zachęcanie uczniów do systematycznej pracy i wysiłku w nauce języka, wymaga od nauczyciela sporej inwencji i wiedzy dydaktycznej.
Tagi:
nauka języka,
nauka języka obcego,
testy językowe,
testy sprawdzające
Powiązane wpisy
26-08-2009
Współpraca z rodzicami jest trudnym zadaniem wychowawczym dla wielu nauczycieli. Standardowy przebieg spotkań czyli wywiadówek jest następujący: Na początku nauczyciel rozdaje po sali karteczki z nazwiskami i ocenami poszczególnych uczniów wygłasza krótkie uwagi a następnie mówi o kolejnych składkach na konkretne cele.
Często po takich spotkania rodzice bywają rozczarowani, znudzeni i przede wszystkim zniechęceni. Oto kolejna zmarnowana okazja a to aby się wzajemnie lepiej poznać i wymienić poglądami czy uwagami na tematy związane z nauczaniem dzieci. Dlatego też władze szkoły powinny częściej zastanawiać się nad zmianą pewnych przestarzałych już schematów prowadzenia spotkań z rodzicami uczniów.
Pierwszym etapem jest zmiana nastawienia wychowawców oraz przygotowanie ich do profesjonalnej rozmowy z rodzicami uczniów.Należy bowiem uświadomić nauczycielom jak wiele mogą zyskać dzięki dobrej współpracy z rodzicami dzieci. Trzeba zatem pokazać nauczycielom, gdzie najczęściej popełniają błędy podczas spotkań z rodzicami poprzez odpowiednie warsztaty czy konspekty z prawidłowo przeprowadzonych spotkań. Ważne jest, aby umiejętnie zainteresować rodziców omawianym przez nauczyciela problemem. Efektem tego będzie umiejętność prowadzenia konstruktywnej rozmowy z rodzicem ucznia. Potrzebne jest aby nauczyciel potrafił wczuć się w rolę rodzica i uszanował jego prawa oraz godność. Aby rozmowa była wydajna i konstruktywna ważne jest wprowadzenie pewnego schematu, katalogu poprawnego komunikowania się z rodzicem.
Rozmowa taka powinna uwzględniać dobre cechy dziecka o którym rozmawiamy, dzięki temu rodzic nie czuje się winny i zawstydzony, a staje się pomocny i skłonny do współpracy nad zachowaniem jego dziecka.
Tagi:
dyrekcja szkoły,
ocena,
oceny,
wywiadówka,
zachowanie
Powiązane wpisy
25-08-2009
Zajęcia wychowania fizycznego wspierają prawidłowy rozwój organizmu młodego człowieka. Ich dobra organizacja powoduje podniesienie sprawności fizycznej oraz wzmacnia cechy charakterologiczne uczniów: wytrwałość, odpowiedzialność za siebie i innych, wole walki i umiejętność pracy w grupie. Nawyki jakich młody człowiek nabędzie w okresie szkolnym mają duże i bezpośrednie przełożenie na jego przyszłe dorosłe życie. Warto wiec dołożyć wszelkich starań, aby nowe pokolenie Polaków żyło zdrowo i aktywnie, a nie unikało wszelkiego wysiłku fizycznego.
Szkoła do podstawy programowej jaką nakłada na nią ustawa powinna jeszcze rozwijać własną ofertę programową uwzględniając zarówno zajęcia lekcyjne, pozalekcyjne czy pozaszkolne. Wprowadzając własne pomysły programowe należy wziąć pod uwagę lokalne tradycje i oczekiwania młodzieży. Oferta fakultatywna powinna uwzględniać zróżnicowany poziom sprawności fizycznej uczniów; część zajęci fakultatywnych takich jak turystyka czy rekreacja powinna być dostępna dla tych uczniów, którzy z różnych przyczyn np. zdrowotnych nie mogą uczestniczyć w tradycyjnych lekcjach w-f.
Aby uczniowie mogli faktycznie dokonywać wyboru odpowiedniej dla siebie formy aktywności fizycznej, wskazane jest aby zajęcia fakultatywne powiązać z całotygodniowym planem lekcji. Pamiętać należy że jest możliwość odbywania się części zajęć fakultatywnych w soboty co ma uzasadnienie w przypadku fakultetów o charakterze turystycznym. Warto również do oferty szkolnej związanej ze sportem i rekreacją włączyć instytucje samorządowe i stowarzyszenia (Domy Kultury, Kluby Sportowe czy PTTK).
Po skonstruowaniu ciekawej oferty takich zajęć warto zastanowić się nad formą jej oceniania oraz zasad zwalniania części uczniów z fakultatywnych zajęć wychowania fizycznego. Z takich zwolnień mogliby korzystać uczniowie trenujący w klubach sportowych.
Tagi:
sport,
w-f,
wf,
wychowanie fizyczne,
wysiłek fizyczny
Powiązane wpisy
20-08-2009
Każdy uczący dzieci stara się za wszelką cenę sprostać nie tylko zadaniom edukacyjnym ale również i oczekiwaniom samych uczniów. Ideałem jest połączenie w sobie cech dobrego pedagoga ze wspaniałym lubianym przez uczniów nauczycielem.
Warto zatem znać pewne zasady skutecznego uczenia aby produkt jakim jest nauka trafiał do klientów czyli uczniów z odpowiednim skutkiem.
1. Nauczanie dotyczy uczniów nie ciebie.
zbyt często nauczyciele uznają się za ekspertów a nauczanie traktują jak napełnianie pustych naczyń. Najlepszymi nauczycielami są ci, którzy uznają się za przewodników i doradców w procesie uczenia się dzieci czy młodzieży. Niejako dzielą się z nimi swoją wiedzą.
2. Poznanie swoich uczniów.
Nie wystarczy znać tylko przedmiot jakiego się uczy, należy również poznać tych, do których wiedza ma trafić. Bardzo ważnym elementem jest poznanie samopoczucia ucznia, jego możliwości i potrzeby.
3. Uczeń podejmie wyzwanie do uczenia się jeśli stworzysz mu dogodne środowisko. Nauczyciel powinien wykazywać się ogromną wrażliwością w stosunku do uczniów. Im bezpieczniejsze środowisko stwarza uczniom nauczyciel tym bardziej ich rozwój emocjonalny i intelektualny jest dynamiczniejszy.
4. Nauczyciel powinien nauczać z pasji.
To nie zasób wiedzy jest wyznacznikiem jaki jest nauczyciel a raczej pasja z jaką potrafi wiedzę zaszczepić swoim podopiecznym. Uczniowie potrafią wyczuć czy nauczyciel jest zwykłym wykładowcą czy pasjonatą.
5.Ustalaj wyraźnie cele swojej nauki.
Uczniowie powinni znać zakres w jakim powinni opanować nowo poznaną wiedzę.
6. Nie bój się że stracisz wiarygodność.
Wielu nauczycieli sprawia wrażenie że zna odpowiedzi na wszystkie pytania, a brak własnej wiedzy odczytują jak znak słabości. Jeśli nauczyciel nie zna odpowiedzi to wcale nie oznacza, że jest złym nauczycielem a wręcz przeciwnie przybliża go to do jego uczniów.
Tagi:
nauczyciel,
nauczyciel-przewodnik,
rady dla nauczycieli
Powiązane wpisy
30-07-2009
Zaczęły się wakacje i nasze dzieci zamiast wybywać z domu, całe dnie najchętniej spędzają przed komputerem? No cóż, wirtualny świat ma ogromną moc przyciągania. Czy warto zatem walczyć z technologią, która coraz bardziej opanowuje nasze życie? Jest to jedno z najpotężniejszych narzędzi edukacji z czego niewielu nauczycieli zdaje sobie sprawę. Okazuje się bowiem, że mali gracze komputerowi uczą się podczas gier rzeczy bardziej złożonych niż niejedno zadanie w szkole.
Gry nawet te, które nie mają celu edukacyjnego, wymagają opanowania pewnych umiejętności percepcyjnych, niezbędnych do codziennego życia. Rozwój społeczny, emocjonalny, poznawczy i fizyczny oraz umiejętności motoryczne, koordynacja oko-ręka, kreatywność, uwaga i umiejętność rozwiązywania problemów – to tylko niektóre z nich.
Udowodniono również, że gry pozwalają na pogłębianie zdolności społecznych. Wiele gier wymaga bowiem współzawodnictwa, najwięcej jest tego wśród tych gier, w których spotykają się gracze poprzez sieć. Tu też pojawiają się kolejne umiejętności (nauka języka, współpraca w grupie, zarządzanie zespołem). Tą prawdę powinni sobie uświadomić przede wszystkim rodzice.
Warto jest jednak poznać system oznaczania gier. Opracowany on został przez profesjonalistów z tej dziedziny - Pan-European Game Information, PEGI. Warto zatem poznać ten system, aby świadomie zakupić gry odpowiednie dla naszego dziecka. Większość gier jest odpowiednia dla graczy w każdym wieku, ale z wielu z nich powinny korzystać wyłącznie starsze dzieci i młodzież. System PEGI wprowadził również oznaczenia dotyczące zawartości gier. Na nich określone jest czy gra jest drastyczna czy zawiera sceny o narkotykach, seks, strach i przemoc. Rodzic obeznany z Internetem może łatwo sprawdzić, co znajduje się w danej grze nawet wtedy, gdy pudełko od niej w cudowny sposób „zaginęło“ lub zostało „pożyczone koledze“.
Tagi:
edukacja,
gry,
gry komputerowe,
Internet,
PEGI,
system PEGI
Powiązane wpisy
27-07-2009
W obecnych czasach dzieci i młodzież szkół podstawowych i gimnazjum mają ogromny zasób wielotematycznej wiedzy wtłaczany w umysł. Większość rzeczy w przyszłości nie jest nam do niczego potrzebna i praktycznie przestajemy z niej korzystać. Bo zastanówmy się ile osób korzysta z wiedzy na temat układu krwionośnego stawonogów albo wiadomości na temat prawych dopływów Odry czy Wisły? Dlatego w Australii zaczęto zastanawiać się czy przypadkiem pomoc na egzaminach takich jak matura nie powinna polegać na możliwości wyszukania w konkretnych źródłach pełnej wiedzy z jakiegoś tematycznego zakresu.
W dzisiejszych czasach od samej wiedzy cenniejsza jest umiejętność wyszukiwania informacji nas interesujących i ta umiejętność jest często od samej wiedzy o wiele cenniejsza. Dlatego Australijscy pedagodzy zaczęli zastanawiać się czy wprowadzenie takich rozwiązań podczas najważniejszych egzaminów nie jest dobrym sposobem na sprawdzanie wiedzy. Nowatorski program edukacyjny pozwala na korzystanie ze wszelkich pomocy ułatwiających odnalezienie źródeł wiedzy. Uczniowie mają wiec do dyspozycji Mp3, Internet a nawet jak potrzeba to mogą skorzystać z telefonu do przyjaciela. Na razie nowatorskie rozwiązania stosowane są w języku angielskim, ale nauczyciele z innych przedmiotów planują je wdrożyć i w innych przedmiotach. Korzystanie z pomocy jest dowolne, ale uczniowie muszą okazać się źródłami, z jakich korzystali i nie popełniać plagiatu.
Niektórzy nauczyciele uważają, że pomysł na takie rozwiązania to oficjalna zgodna na ściągnie, ale uczniowie uznają, że jest to bardzo dobry pomysł. Szkoła bez wkuwania setek mało przydatnych informacji i formułek to marzenie każdego ucznia. Z budowy układu pokarmowego żaby nie korzystamy, bowiem w życiu praktycznie wcale za to z pomocy Internetu bez przerwy.
Tagi:
gimnazjum,
Internet,
podstawówka,
program edukacyjny,
szkoła podstawowa
Powiązane wpisy
