Przez systematyczną prace i przezwyciężanie czynników wpływających na trudności w pisaniu i czytaniu możemy uzyskać dobre wyniki w nauce dziecka. Szczególnej troski i dużego wkładu wymagają dzieci z upośledzeniem umysłowym. Przy takiej reedukacji powinien uczestniczyć nie tylko nauczyciel, ale i specjalista, np. logopeda. Ogromne znaczenie wówczas ma rodzinny dom oraz wszelkiego rodzaju terapeuci.

Dzieci z wadami wzroku i słuchu również wymagają odpowiedniego traktowania. Warto wówczas skonsultować się z lekarzem, zakupić odpowiednie szkła bądź aparat słuchowy i umożliwić dziecku siedzenie bliżej nauczyciela i tablicy. Likwidacja i wykrycie błędów pedagogicznych odbywa się za pomocą kart pracy. Każde dziecko otrzymuje osobną kartę na podstawie której określa się jego umiejętności i postępy oraz zapisuje uwagi. Są one niezwykle przydatne przy wyrównywaniu różnic.

Niektórzy rodzice nie mając przygotowania sami próbują uczyć dzieci, przez co powielają błędy i powodują, że narastające przyzwyczajenia utrudniają dalszą naukę. Ćwiczenia wyrównujące te braki polegają na dokonaniu analizy i syntezy poprzez materiał dźwiękowy. Odtwarzane wówczas izolowane dźwięki, tworzą łatwy wyraz, który dziecko rozpoznaje i samo utrwala.

Jeśli trudności w nauce wynikają ze złej sytuacji mieszkaniowej bądź materialnej to nauczyciel i szkoła powinna pomóc takiemu dziecku w organizacji darmowych obiadów i pobytu na świetlicy. Praca nad dziećmi z dyslekcją wymaga współgrania wielu osób i indywidualnego podejścia do dziecka. Dzieciom, które wykazują niechęć do czytania warto dawać teksty ciekawe, pisane dużą czcionką. Nauce czytania powinno towarzyszyć również pisanie wymawianych dźwięków.

Pamiętajmy, że procesu reedukacji nie wolno przerywać po stwierdzeniu, że zaległości zostały wyrównane.

Tagi: dyslekcja, reedukacja, trudności w nauce

Powiązane wpisy

• Brak powiązanych wpisów.